Judith

Aflevering 35: Judith

40 gezichten van borstkanker

In eerste instantie wilde Judith Akkerman (45) na haar borstkankerbehandeling zo snel mogelijk een borstreconstructie. Toen dit door bestraling niet kon, maakte ze een andere keuze. Eentje die heel goed bij haar bleek te passen. “Ik had het vooraf niet kunnen bedenken, maar ik ben nu plat en daar ben ik echt gelukkig mee. Dit is wie ik nu ben!”

“Natuurlijk was ik verdrietig toen ik in april 2019 hoorde dat ik borstkanker had. Bang ook. Het was een agressieve vorm. Toen uit de PET-scan bleek dat er geen uitzaaiingen op afstand te zien waren, besloot ik om me alleen nog maar op positieve dingen te richten. Ik had dan wel geen controle over mijn ziekte, maar wilde dat wel hebben over mijn leven, mijn geluk. Gelukkig reageerde mijn werkgever heel goed. Er werd meteen gezegd dat ze me het eerste jaar niet op het werk wilden zien, ik mocht de tijd nemen om aan mijn herstel te werken. Dus ging ik tussen de behandelingen door leuke dingen doen. Een tekencursus, een cursus speuren met mijn hond, lunchen met vriendinnen, weekendjes weg met mijn vriend, het gaf me energie.

‘Dat je er ook voor kunt kiezen om plat te blijven, kwam niet in me op’

Voor mijn behandeling werd ik naar een heel rijtje artsen doorverwezen, onder wie ook een plastisch chirurg. Uit voorzorg koos ik ervoor om beide borsten tegelijk te laten verwijderen. Ik had een cup D en het leek vanzelfsprekend daar iets voor in de plaats te willen. Dat je er ook voor kunt kiezen om plat te blijven, kwam op dat moment niet in me op. De plastisch chirurg begon er ook niet over. Gek eigenlijk, ik vind dat alle mogelijkheden moeten worden besproken, ook géén reconstructie.

Ik zou een amputatie krijgen en in dezelfde operatie een reconstructie van eigen weefsel, een DIEP-flap. Vrij kort voor de operatie bleek ineens dat ik toch bestraling nodig had. Daardoor kon het geplande traject – borstverwijdering en reconstructie in één keer – niet doorgaan. Bestraling kan namelijk invloed hebben op de reconstructie, de huid kan hard en stug worden. Ik kreeg het advies om de reconstructie een jaar uit te stellen.

Toen ik wakker werd uit de operatie durfde ik niet te kijken. Ik was bang voor mijn eigen reactie. Ik spiekte wel even snel onder de dekens en schrok van wat ik zag. Ik zag geen borsten, maar wel de buik die ik te danken had aan tien kilo gewichtstoename door de chemo. Mijn vertrouwde verhoudingen waren weg. In het ziekenhuis keek ik samen met een maatschappelijk werker naar de pleisters. Dat ging wel, maar zien wat er onder zat, daar was ik nog niet aan toe. Dag en nacht droeg ik een beha die gevuld was met watten. Dan zag het er tenminste zo voor het oog – en vooral voor mezelf – ‘normaal’ uit.

‘Na een paar dagen al vond ik mijn platte borstkas mooi’

Toen vijf dagen na de operatie onder de douche de pleisters eraf vielen, gebeurde er iets bijzonders. Ik schrok niet, zoals ik had verwacht, maar vond het eigenlijk best wel prima. Het wende verrassend snel. Na een paar dagen al vond ik mijn platte borstkas mooi. Ik besloot het zo te laten. Geen gedoe meer, geen operatie. Gewoon plat, dat was wat ik wilde! Dat ik zo snel een andere mindset kreeg, kwam mede door de Facebookgroep Flat & Fabulous. Die groep heeft tienduizend leden, krachtige vrouwen die zichzelf halfnaakt laten zien. Heel mooi en inspirerend. Daar leerde ik ook de term ‘esthetic closure’, een mooi ‘plat litteken’. Die mogelijkheid is nooit ter sprake gekomen en dat vind ik vreemd. In de portfolio van elke plastisch chirurg zouden behalve foto’s van gereconstrueerde borsten, ook foto’s van platte bovenlijven moeten zitten. Plat kun je namelijk net zo gelukkig zijn als met borsten. Iedereen moet de keuze maken die het beste past, maar dat kan alleen als je alle mogelijkheden kent.

Als iemand zou zeggen dat ze er mijn borsten vandaag weer konden opplakken, weet ik niet of ik dat wel zou willen. Ik vind het wel lekker zo. Ook mijn vriend was er snel aan gewend. Het staat niet tussen ons in en het doet ook niets met mijn gevoel van vrouw zijn. Door dit hele proces heb ik geleerd wie ik ben, nog net zoveel vrouw als voor mijn operatie. Schoonheid zit in zoveel meer dan hoe je lijf eruit zit; in je uitstraling, in wie je bent. Ik houd ook van mezelf zonder borsten."

Meer informatie

Lees meer over borstreconstructie in ons dossier. Hierin lees je ook verhalen van vrouwen die geen reconstructie lieten doen.

Steun ons!

In ons jubileumjaar waarin we 40 jaar bestaan, laten we elke week een ander gezicht van borstkanker zien. We steunen en inspireren vrouwen (en mannen) zoals jij door ervaringen van anderen te delen. Om dit te kunnen blijven doen, hebben we jouw financiële steun hard nodig! Word lid of doe een eenmalige donatie!

Tiffany
Verhaal

Aflevering 15: Tiffany

40 gezichten van borstkanker
Steun
Pagina

Steun ons

Draag je Borstkankervereniging Nederland een warm hart toe? En wil je ons steunen? Dat kan. We zijn met alle vormen van hulp enorm blij!